Het wereldwijde werk van Moriel

Moriel-missies in Thailand

Zeven christelijke gevangenisconcerten in maart en april

Eind maart reden we met Isaiah in de buurt van Bangkok en renden met hem 10 km hard, en stuurden hem toen naar het vliegveld om twee maanden naar een Bijbelschool in Malawi te gaan (het was de Thaise zomervakantie). Hij is nu terug in Thailand. Zijn Engels is redelijk goed (Isaiah kwam bij ons logeren toen hij 9 jaar oud was en kon helemaal geen Engels spreken, en nauwelijks Thais, en zelfs zijn moedertaal Lahu kon hij niet goed spreken, omdat hij niet naar school ging en uit een familie kwam die betrokken was bij drugs - beide ouders zaten in de gevangenis toen we hem in huis namen). Maar nadat hij 6 jaar deel uitmaakte van ons gezin en naar verschillende scholen ging, en thuisonderwijs kreeg tijdens covid (inclusief 2 jaar Grieks in die tijd), spreekt Isaiah nu vloeiend Thais en spreekt hij heel goed Engels. Maar begrijpelijkerwijs zei hij dat het moeilijk was om het Malawische accent te verstaan, omdat hij naar een ander land ging met een ander accent. Hoe dan ook, het is goed om flexibel te zijn, en hij zei dat hij tegen het einde van de twee maanden meer begreep. Ik geloof dat hij in die twee maanden veel heeft geleerd en nu in zijn derde en laatste jaar van de Bijbelschool hier zit. Waarschijnlijk zal hij zijn Bijbelonderwijs nog minstens een jaar in Thailand voortzetten, of ergens anders daarna.

Isaiah ging met ons mee naar een gevangenis in het BKK-gebied (we wachtten buiten met Micah in het koffiehuis dat door gevangenen werd gerund, met enige bewaking). Na onze Bijbelse lessen en het leiden van aanbiddingsliederen in de gevangenis, gingen we naar de ruimte buiten waar familieleden van gevangenen wachtten om iemand in de gevangenis te bezoeken. Micah zong een christelijk lied met een gitaar en ik deelde een evangelische boodschap, terwijl Khae en Isaiah traktaten uitdeelden.

Daarna hadden we nog zes christelijke concerten in gevangenissen in verschillende provincies in Thailand. In totaal bezochten we 5 mannengevangenissen en 2 vrouwengevangenissen.

We hadden ons schema "perfect" uitgestippeld, maar toen zei een gevangenis in de ene stad dat die datum hen niet uitkwam, en toen kregen we in een andere provincie een open deur, maar die viel niet samen met de andere stad. We hadden de open deur in beide steden kunnen annuleren, maar we besloten dat elke open deur belangrijk is en dat er op elke plek kostbare zielen zijn die het evangelie moeten horen. Dus reden we meer dan duizend kilometer extra om naar beide plekken te kunnen gaan. Ik geloof dat het het helemaal waard was. We hebben een geweldige tijd gehad op beide plekken, en ik geloof dat er op beide dagen eeuwige vrucht wortel schoot. De gevangenen in de tweede gevangenis herkenden hoe ver we waren gereden om daar te komen en te onderwijzen, en zagen het als de liefde van God voor hen, wat ik geloof dat het ook was.

Eenmaal terug bij huis, sloot Mali zich bij ons aan voor een concert in een mannengevangenis, waar ze een eredienst leidde.

Mali en Judas

Mali's zus, die haar nooit bezocht toen ze 12,5 jaar in de gevangenis zat, is nu christen geworden! Geprezen zij God. Bid alstublieft voor haar moeder en vader, die een paar keer naar de kerk zijn geweest, maar die nog steeds verstrikt zijn in aanbidding van de geest (van de duivel), dat ook zij in het licht mogen komen en gered mogen worden. Ze blijven hulp zoeken in 3 Lahu-dorpen en in een Palaung-dorp. De Palaung-stam is een enigszins verwaarloosde groep, maar gelukkig hebben ze nu de Bijbel in hun eigen taal (vertaald door een echtpaar uit Dortmund, nota bene Duitsland - waar ik mijn kinderjaren heb doorgebracht van ongeveer 6 tot 11 jaar). Mali en Jude zijn geen Palaung, maar Lahu, dus gaan ze met een tolk, en soms helpt een van de oudere Palaung-kinderen die Thais kan spreken, hen ook met vertalen. Hier zijn wat foto's

Da in Mae Ai

Hier zijn ook enkele foto's van Da in Mae Ai, die de Bijbel onderwijst en ook leert hoe je de Lahu-taal moet lezen. Omdat de meerderheid van de gevangenen in het gebied van Chiang Mai tot de Lahu-stam behoort, is dit werk ook erg belangrijk om de jonge Lahu-mensen te leiden om in Gods wegen te wandelen, en niet in de wegen van de wereld.

Zaterdag- en zondagles (en af ​​en toe andere dagen)

Tijdens de Thaise schoolvakantie werd onze zaterdag/zondagklas ook een les op andere dagen in de week. Begin mei ontmoetten we ze drie dagen achter elkaar; en daarna vier dagen achter elkaar midden mei, voor dagkampen, waarbij we de Bijbel en Engels bestudeerden en we namen ze ook mee om te voetballen, vissen en zwemmen.

Nu studeren ze tijdens het schooljaar op zaterdag en zondag bij ons. Vaak hebben we een huiskerk met hen, waarbij we samen uit verschillende hoofdstukken uit het boek Johannes lezen en aanbiddingsliederen zingen. We geven ze ook elke keer een maaltijd.

Deze jongens komen vooral van de Kayan-stam (hun moeders dragen de lange nekringen), maar ook van de Ba-O- en Lisu-stammen. Voor de zaterdagklas zijn er ook meisjes die aanwezig zijn, die door hun ouders worden meegebracht. Voor de zondagse huiskerk is er maar één meisje, van de Lisu-stam, die ook in Micah's klas op school zit. Vier van degenen die regelmatig aanwezig zijn, komen uit Micah's klas, en sommigen komen van zijn school, maar in verschillende klassen; en anderen komen weer van een totaal andere school (meestal de Kayan-jongens). Zowel op zaterdag als op zondag ga ik de meeste kinderen ophalen, maar er zijn ook ouders die hun kinderen meenemen om met ons te studeren. De routes op zaterdag en zondag zijn iets anders, maar elke dag rijd ik gemiddeld 73 kilometer (45 mijl) om ze op te halen en terug te brengen. Een Thaise moeder en haar zoon, die een boeddhistische achtergrond hebben, komen ook om het boek Johannes met ons te bestuderen. Ze zijn nog geen gelovigen, maar staan ​​wel erg open om te leren.

Gevangenisberichten

Ik geef nog steeds les door het boek Handelingen via dvd-video's in het Thais voor verschillende gevangenissen. Ik heb net lesgegeven uit Handelingen hoofdstuk 20 en ook een boodschap over de verbazingwekkende vissen die God heeft geschapen, en nog een over Jezus die God is, waarbij ik 20 redenen met verzen gaf. Tijdens deze laatste reis naar de verschillende gevangenissen konden we de leider van de christelijke groep ontmoeten, met wie ik per post correspondeer. Het was erg goed om hem en hen te ontmoeten. De meesten van hen zijn jonge gelovigen, inclusief de leider, en we hebben aan het einde van onze bijeenkomst met hen gebeden, en ik geloof dat meer mensen de beslissing hebben genomen om in Jezus te geloven. Die groep had geen gitaar. Ze leenden die dag een gitaar van een andere groep (een overheidsprogramma) in de gevangenis. Ik nam mijn Yamaha-gitaar mee de gevangenis in, die een beetje versleten is (waarschijnlijk tien jaar oud), maar nog steeds in goede staat en met een goed geluid, dus ik besloot ze die gitaar te geven. De leider schreef later terug dat het aanbiddingsteam erg blij was met de gitaar en dat ze veel hadden geoefend en de aanbidding hadden geleid.

Vijf christelijke gevangenisconcerten in mei

Normaal gesproken reizen we niet zo vaak, maar in dit seizoen hebben we de 'jackpot' gewonnen en het evangelie in veel gevangenissen gedeeld - sommige waren we al eerder geweest, en sommige waren nieuw. We reden van Chiang Mai naar Bangkok, bezochten onderweg Khae's ouders en konden onderweg in een mannen- en een vrouwengevangenis terecht. Toen gingen we in Bangkok met David naar nog een mannengevangenis. David gaf daar een goede evangelieboodschap. In beide mannengevangenissen was de meerderheid van de ongeveer 60 mannen ongelovig, dus deelden we het evangelie. Toen gingen we naar een gevangenis met een grote groep pas bekeerde christenen. Ze vroegen om een ​​onderricht over Baälam.

David stelde Jacob voor, en Jacob gaf hen daarover een goede boodschap, die ik vertaalde. Thais is een toontaal, en ik heb de tonen nog niet helemaal onder de knie (ik spreek vrij vloeiend volledige zinnen uit en kan Thais lezen, maar als ik een enkel lettergreepwoord uitspreek, zijn mijn tonen niet altijd raak). Dus ik had het woord voor "ezel" verkeerd, maar ik was voorbereid, met de correcte spelling van "ezel" en een paar andere woorden uitgeschreven, en de gevangene die hielp verschillende Thaise verzen voor te lezen met een microfoon, hielp me ook om de juiste toon voor die woorden te vinden. Er was die dag een groep van ongeveer 100 jonge christenen daar, en ze moesten lachen om "1%" van mijn verkeerde uitspraken, maar echt, ze zijn een zeer respectvolle groep. Ondanks dat ze zwaar getatoeëerd zijn, denk ik dat ze gretiger zijn om Gods Woord te leren dan velen in Thaise kerken waar een "aanzienlijk" aantal door hun telefoons "scrollt" over dingen die niet in "De Rol" staan.

En deze jonge broeders in de Heer leidden ook enkele aanbiddingsliederen, met enkele originele liederen, die echt goed waren. Daarna ging David met ons mee naar nog een mannengevangenis in een andere stad waar heel weinig tot geen christenen waren. We gaven ze twee cajons. En het was röntgendag, dus samen met onze groep van ongeveer 60 mannen die naar de boodschappen luisterden, stonden er ongeveer 100 mannen in de rij voor röntgenfoto's, die ook het evangelie kregen. Die mannen die voor de röntgenfoto's gingen, hadden kettingen om, terwijl die in onze groep die niet hadden. In ieder geval bidden we dat nog veel meer mensen de ketenen van hun ziel zullen zien verdwijnen en nieuwe scheppingen in Christus zullen worden. We hebben ze de gelegenheid gegeven om met ons te bidden.

Daeng

Terwijl David en Jacob hier waren, kreeg ik op een dag een telefoontje van de leider van de christelijke groep vanuit een vrouwengevangenis. Ze was net na 8 jaar uit de gevangenis gekomen! Tijdens een van Jacobs boodschappen hielp ze met het lezen van Thaise verzen en gaf ze ook haar getuigenis in die kerk. Ze is echt een sterke christen en klaar om de Heer te dienen. We geven haar nu elke maand wat ondersteuningsgeld (ongeveer 100 USD), maar ze heeft ook wat naaivaardigheden geleerd in de gevangenis en verdient daar haar brood mee, terwijl ze ook haar tienerzoon, de dochter van de zus van haar man en haar schoonfamilie onderhoudt (haar man zit nog steeds in de gevangenis en we hopen die gevangenis later dit jaar te bezoeken). Ze is van plan om in de toekomst met ons mee te gaan naar een paar gevangenissen om haar getuigenis te geven en op dit moment laat ze het licht van Jezus schijnen in de gemeenschap waar ze woont (ze is niet iemand die erg stil is).

Wat houdt gevangenispastoraat allemaal in?

Sinds mijn tijd op de universiteit raakte ik geïnteresseerd in het gevangenispastoraat. In die tijd gingen sommigen van ons studenten mee met een lid van een Italiaanse maffiafamilie die bijna katholiek priester was geworden, maar in plaats daarvan protestants evangelist werd (Don Smarto), en op sommige van die reizen waren er verschillende voormalige gevangenen bij ons, en een keer de footballspeler Mike Singletary van de Chicago Bears, en een andere keer een inspiratiebron voor de "roze panter", vanwege zijn juwelenroof, en een kopstuk in de gevangenis, die later christen werd (Jack Murph the Surf). Ik daarentegen kom uit een zeer wetgetrouwe familie, afgezien van de incidentele snelheidsboetes, maar ben nu erg betrokken bij het gevangenispastoraat. Ik zag echter tijdens mijn studententijd hoe God zelfs ‘extreme’ zondaars op wonderbaarlijke wijze kan transformeren, en in veel gevallen is dat gemakkelijker voor hen, omdat ze, in tegenstelling tot mensen van buitenaf die hun behoeften niet zien en denken dat ze ‘goede mensen’ zijn en geen zondaars, beseffen dat ze zondaars zijn die een Redder nodig hebben.

De bedieningen die we hier in Thailand hebben, zijn dus heel anders. De kinderen die we op zaterdag en zondag lesgeven, hebben het voorrecht om al op jonge leeftijd de Bijbel te leren kennen. Maar degenen die we in de gevangenissen lesgeven, hadden dat voorrecht in veel gevallen niet. In sommige gevallen hadden ze dat voorrecht wel, maar ze volgden de dingen van deze wereld. Pas toen ze in de gevangenis zaten, bekeerden ze zich. In ieder geval, waar we onze tijd aan besteden om degenen die ‘achter de tralies’ zitten te helpen, omvat het volgende:

Bidden voor Gods leiding en voor de gevangenen, bewakers en cipiers

Mini-concerten in verschillende Thaise gevangenissen om christenen te bemoedigen en niet-christenen de hoop van het evangelie te geven

Bijbelonderwijs en praktische levensvaardigheden in verschillende Thaise gevangenissen via seminars, inclusief onderwijs tegen valse leerstellingen

Brieven schrijven met verschillende gevangenen in verschillende gevangenissen

Christelijke boeken en Bijbels naar Thaise gevangenissen sturen

Muziekinstrumenten doneren aan Thaise gevangenissen

Nieuwe Thaise liederen schrijven om Thaise gevangenen te bemoedigen en te onderwijzen (ik heb nu al 10 Thaise liederen geschreven, waarvan de meeste "maskil/maschil"-liederen zijn - het Hebreeuwse woord voor een leerlied)

Bijbelse powerpoints voorbereiden en maandelijks video-lessen hiervan in het Thais maken om naar Thaise gevangenissen te sturen

Beurzen aanbieden aan gekwalificeerde personen die uit de gevangenis komen om te studeren aan een Bijbelschool (tot 4 jaar)

We bereiden ons nu voor op meer bezoeken aan gevangenissen om de Bijbel te onderwijzen. Dit houdt in dat we veel brieven schrijven, deze per post versturen naar de gevangenisadministratie, en dat Khae ze vervolgens via 'cheetah mail' opvolgt via verschillende chatapps.

Bedankt voor jullie steun en gebeden voor ons en de mensen met wie we werken.

Genade en vrede in Christus, Scott, Khae, Micahberekiah en Jesaja.

(micahberekiah@gmail.com)